Ervaringsdeskundige nierfalen aan het woord: Marjolein

"Ik ben Marjolein, archeoloog aan de KU Leuven en mama van een lieve dreumes. In mijn werk graaf ik naar verhalen van vroeger, maar vandaag schrijf ik ook mijn eigen verhaal — eentje dat meer wendingen kende dan ik ooit had kunnen vermoeden.

Mijn traject als nierpatiënt begon op mijn achttiende. Door een bijwerking van medicatie voor de ziekte van Crohn ging mijn nierfunctie plots hard achteruit. Lange tijd ging het schommelend, tot ik op een punt kwam waarop ik erg moe was, futloos, en achteraf bekeken: op. Dialyse was nog nét niet gestart, maar misschien had het me toen zelfs al kunnen helpen.

In plaats daarvan kreeg ik op 10 juni 2021 een nieuwe nier — van mijn vader. Twee keer werd onze transplantatie uitgesteld door de coronapandemie. Dat was zwaar, vooral mentaal. Maar die dag, toen het dan eindelijk wél doorging, voelde als een startpunt. Van herstel. Van herademing.

Wat me erdoor hielp? Mijn partner, mijn absolute anker. Maar ook mijn werk — de archeologie is niet zomaar een job, het is wie ik ben. Zodra het enigszins kon, ben ik weer aan de slag gegaan. Soms deeltijds, soms aangepast, maar altijd met hart en ziel.

Aan wie nu op het begin staat van dit pad, wil ik meegeven: laat je niet ontmoedigen door alles wat er op je afkomt. Het pad is hobbelig, ja. Maar jij hoeft het niet alleen te bewandelen. Er zijn anderen die luisteren, ook wij."