Ervaringsdeskundige nierfalen aan het woord: Diane

"Ik ben Diane, mama van een dochter en een zoon, en trotse oma van twee kleindochters en een kleinzoon. Ik ben al enkele jaren met pensioen, vroeger werkte ik als bediende. Mijn vrije tijd spendeer ik het liefst dicht bij mijn familie — zorgen voor mijn kinderen en kleinkinderen geeft me veel voldoening. En elk jaar kijk ik uit naar een reisje naar het buitenland, of gewoon een gezellig weekendje weg.

Hoewel mijn mama, broer én zus aan de dialyse waren, heb ik me nooit laten testen. Tot ik in januari 2004 plotseling doodziek werd en met spoed in het ziekenhuis belandde. Via een katheter in mijn lies startte ik met hemodialyse. Nadien koos ik bewust voor peritoneale dialyse, omdat die behandeling het beste aansloot bij mijn leven. Zo kon ik blijven werken, reizen, mijn leven voortzetten zoals ik dat wou.

Op 5 december 2009 kreeg ik plots dat ene verlossende telefoontje: 'Mevrouw, we hebben een nier voor u.'

Ik had mezelf voorgenomen om niet te wachten op dat moment. Ik zei altijd: 'mijn nieren gaan mijn leven niet bepalen.' Al wist ik natuurlijk dat dat maar gedeeltelijk waar was. Positiviteit heeft me toen sterk gehouden. En ik kreeg ongelofelijk veel steun: van mijn man, mijn kinderen, en het warme team van verpleegkundigen op de afdeling.

Heb je het zelf moeilijk? Weet dan dat je er niet alleen voor staat. Er zijn altijd mensen die je verhaal begrijpen. Wij ervaringsdeskundigen zijn er om naar jou te luisteren, om raad te geven, maar vooral: om er te zijn."