In het begin wilde ik constant oefenen
"Ik kwam hier in april binnen en moest alles opnieuw leren. Nu ben ik hier vooral nog om verschillende types protheses uit te testen. Ik wandelde tot nu toe met een stok, maar deze week is het me gelukt om zonder stok te stappen. Dat is telkens weer een klik die je moet maken.”
“Ik zwem ondertussen ook weer: dat is misschien wel het mooiste van allemaal. De eerste keer dat ik weer het water in ging, was ik helemaal alleen in het zwembad op de revalidatiecampus. Dat was zalig. Zo stil! Mijn dochters gaan soms mee naar het grotere zwembad in Leuven. Ik was benieuwd of ik nog één lengte kon zwemmen, maar ik heb er uiteindelijk veertien gezwommen!”
“In het begin wilde ik constant oefenen: ik wilde hier weg. Maar rust is ook heel belangrijk, dat hebben ze me snel duidelijk gemaakt. Er is veel vriendschap hier. We hebben zelfs een WhatsAppgroep, zodat we contact kunnen houden als iemand even naar huis is. Onlangs hadden we op mijn vraag een rolstoeldansles, omdat mijn dochter binnenkort trouwt. We leerden ‘t Smidje dansen! Die bruiloft, daar leef ik nu echt naartoe. Er komt ook een externe dansleraar naar Pellenberg op de avond dat ik hier afscheid zal nemen. Wie weet kleden we ons dan zelfs in galatenue.”