“Daarnet lieten we een echo maken. Ik mocht er gelukkig bij zijn en Juliettes handje vasthouden. Ze was rustig en het duurde maar tien minuten. Ik hoop dat het beter geëvolueerd is, anders moet ze misschien een harnasje dragen. Ook haar nieren zijn niet helemaal in orde, daar moeten we over zes maanden nog voor komen. Ik ben hier al twee keer vlot bevallen, dus ik heb vooral positieve associaties met het ziekenhuis. Maar het blijft spannend om naar hier te komen voor dit soort onderzoeken. Nu moeten we nog een klein uurtje wachten op het resultaat. Dat lijkt lang, maar ik zie het ook als qualitytime. Thuis begin je al snel weer aan het huishouden, hier kan ik echt bij Juliette zijn.”
Onze reporter trekt door de gangen van campus Gasthuisberg en meet de hartslag van mensen die hier passeren.