Boeken rond het thema 'rouw'

"Dat is heel wat voor een kat" is het ontroerende verhaal over poes Roetje, die dood is gegaan en begraven moet worden. Samen met zijn moeder verzint de hoofdpersoon tien dingen waarom Roetje zo'n fijne poes is geweest. Tien dingen, dat is heel wat voor een kat! Een prachtig prentenboek over rouwverwerking.

Het ik-figuurtje vertelt over allerlei leuke dingen die oma’s met hun kleinkinderen doen. Maar op een woensdag heeft mama slecht nieuws. Oma ligt in het ziekenhuis en gaat dood. Na de begrafenis zit ik boordevol vragen waarop mama geen kant en klaar antwoord kan geven. Samen zoeken we hoe grootmoeder verder kan leven in onze herinneringen.

Gedichten voor als het leven kantelt. Voor wie ontroostbaar is of was. Een praktisch boek. Bruikbaar bij alles wat meestal binnen een week geredderd en geregeld moet zijn. Met korte gedichten voor de kaart, en lange gedichten om voor te dragen tijdens het afscheid. We verzamelden ook gedichten over een jaar later - over verder kunnen, moeten, mogen, ook als dat ondenkbaar lijkt en nauwelijks op te brengen is.

Een onmisbare gids voor wie rouwt of een dierbare wil bijstaan in zijn verdriet. Het boek gaat niet alleen in op verlies door de dood, maar besteedt ook aandacht aan andere verliessituaties die vaak onterecht onderbelicht blijven, zoals verlies van je gezondheid, je werk of je toekomstperspectieven. Met talloze concrete tips voor de rouwende én zijn omgeving.

Psychotherapeut en rouwcoach Megan Devine nodigt je uit om rouw een plek te geven in je leven en het niet zo snel mogelijk te overwinnen en door te gaan. Aan de hand van ervaringsverhalen, onderzoek, tips en creatieve mindfulnessoefeningen leidt ze je op een unieke manier door een ervaring waar we vroeg of laat allemaal mee te maken krijgen.

Toen haar moeder overleed, dacht Lisanne van Sadelhoff: er is vast wel een handboek met een helder stappenplan. Zodat ze rouwen snel van haar to-do-list kon schrappen. Maar: dat was er niet. Wat er wel was: vrienden die zich prompt tot rouwdeskundigen ontpopten. Het cliché dat écht klopt: elk rouwproces is uniek. 'Je bent jong en je rouwt wat' is daarom geen handleiding, maar een goudeerlijk boek dat pijnlijk duidelijk maakt dat alles beter is dan zwijgen.

Rouwexperts Luuc Smit en Manu Keirse houden in dit boek een vurig pleidooi om rouw de broodnodige ruimte te geven in ons leven. Hun boek laat zien dat er meer dan één manier is om te rouwen. Ze schetsen een genuanceerd beeld van de vele gezichten van verdriet, ontmaskeren enkele hardnekkige mythes over rouw en bieden tegelijk ook de concrete handvatten aan die je kunnen helpen om houvast te vinden bij aangrijpend verlies.

In de roman 'Treurwil' zoekt Rik Van Puymbroeck naar verdriet van vroeger en hoe je dat niet kan loslaten, maar juist wilt vasthouden en vorm wilt geven. Hoe de rouw minder rauw wordt, al verwoordt de tweeklank treffend de toch onmiskenbaar blijvende pijn.

Rouw, hoe ga je daar goed mee om? Het antwoord op die vraag is hetzelfde als voor oververmoeidheid, ongeconcentreerd zijn of je depressief voelen: er is geen goede manier om het te doen. Met dit boek vestigen we de aandacht op fysieke gevolgen van rouw. Dat hoeft niet te betekenen dat een geliefde dood is, verliezen kan ook betekenen dat je gescheiden bent of je baan verloren.

Gerard van Midden selecteerde uit vele gesprekken die hij had met nabestaanden 35 verhalen over rouw. Het boek is onderverdeeld in een aantal thema’s en bij elk thema staan verhalen, een reflecterende tekst en een afsluitend gedicht. De thema’s zijn: rouw en tijd, eenzaamheid, ruzie, schuldgevoel, opluchting, angst en doorgaan. Het boek is bedoeld om te troosten en moed te geven door herkenning.

Dit boek biedt een inkijk in het leven van zes jongeren die afscheid moesten nemen. Loïc, Yaren, Amelie, Rune, Laure en Sarah getuigen over gemis, verder leven, overleven, stilstaan, eenzaamheid, vriendschap en troost. Een toegankelijk boek voor jongeren die op zoek zijn naar antwoorden en tegelijkertijd een bron van inspiratie voor iedereen die dicht bij jongeren staat.

Na het overlijden van haar moeder toen ze zelf net twintig was, kwam Babet erachter dat de taal die we gebruiken omtrent rouw en verlies haar niet verder hielp. Maar hoe geef je dan wel woorden aan zo’n overdonderende ervaring? Babet beschrijft de eerste periode zonder opsmuk, maar met een gouden pen en vol psychologisch inzicht. Met 'Zien in het donker' heeft ze het boek geschreven dat zij zelf had willen lezen nadat haar moeder was overleden.