Ter voorbereiding van afspraak

  • Bij vermoeden van osteomalacie moet u eerst langs de huisarts gaan voor labo/urineonderzoek.
  • Breng deze resultaten mee naar de raadpleging.

Symptomen

Hyperparathyroïdie blijft vaak zonder symptomen en komt vaak pas aan het licht bij een routine bloedcontrole.

Ernstige stoornissen kunnen echter wel aanleiding geven tot belangrijke klachten en problemen.

  • Botontkalking
  • Nierstenen
  • Verminderde nierwerking
  • Misselijkheid
  • Geheugenstoornissen

Oorzaken en risicofactoren

Hyperparathyroïdie is een aandoening waarbij de werking van de bijschildklier (ook parathyroid genoemd) verstoord is. Hierdoor zal de afgifte of werking van het bijschildklierhormoon of parathyroïdhormoon (PTH) te hoog zijn.

  • In de meeste gevallen is de oorzaak een klein gezwel in één van de bijschildklieren.
  • In andere gevallen zijn de 4 kliertjes te groot en maken ze te veel hormoon aan.

Secundaire hyperparathyroïdie

De oorzaak van verhoogde bijschildklierwerking kan ook buiten de bijschildklier gelegen zijn. Zo kan bijvoorbeeld een sterk verminderde werking van de nieren en een  tekort aan vitamine D ook aanleiding geven tot een verhoogde werking van de bijschildklieren.

Men spreekt in dat geval van een ‘secundaire’ hyperparathyroidie, waarbij dan in eerste instantie de oorzaak die buiten de bijschildklier zelf ligt, behandeld moet worden.

Over hyperparathyroïdie

Epidemiologisch onderzoek in de Verenigde Staten en in Engeland heeft aangetoond dat de incidentie van primaire hyperparathyroïdie ongeveer 25 per 100.000 inwoners per jaar bedraagt.

Behandeling

U vindt hier een aantal mogelijke behandelingen voor deze aandoening. Na de diagnose kiest uw arts, samen met u en de andere artsen van het team, de beste oplossing voor u. Uw behandeling kan dus afwijken van de hieronder voorgestelde therapie(ën).

  • Afwachten, als er enkel een licht verhoogde bijschildklierwerking bestaat, zonder klachten of verwikkelingen.
  • Operatie waabrij 1 of meerdere bijschildklieren worden weggenomen door de neus-keel-oorarts.
  • Medicatie, eerder zelden.

Onderzoeken en diagnose

Bij (vermoeden van) deze aandoening voeren we een of meerdere onderzoeken uit.

  • Bloedonderzoek om hoog calciumgehalte en laag fosfaatgehalte te meten.
  • Geluidsgolven tonen een beeld van organen, spieren en andere structuren door de weerkaatsing op overgangen tussen zachte en hardere structuren.

  • Afwijkingen in doorbloeding van hersenen opsporen via een ingespoten speurstof (tracer) gevolgd door een scan van de hersenen.

Contact

Maak een afspraak


Specialisten