Freya doneerde moedermelk na de geboorte van haar dochter
"Borstvoeding geven, voor mij een evidentie maar ook een voorrecht. Zelf melk maken en daarmee mijn dochtertje – en eerder ook mijn zoontjes – alles kunnen geven om te groeien, het is écht een wonder dat mijn lijf dat kan. En het is meer dan alleen voeden. Ik ervaar al die uren borstvoeding als heel erg waardevol; het zorgt voor een unieke verbondenheid. Het is belangrijk voor haar maar ook voor mij. Ik ben dankbaar dat ik dit mag beleven.
En net daarom, voelde ook doneren als een evidentie én een voorrecht. Alle baby’s, zeker de meest kwetsbare, verdienen dat wonderlijke van moedermelk. Met al die baby’s en hun mama’s voelde ik me evenzeer verbonden door als donor “al kolvend” te kunnen bijdragen.
Alsof ik de dankbaarheid voor mijn borstvoedingstraject kon omzetten in een concrete daad die écht verschil maakt."
"Voor mij was het een no-brainer"
Claire-Eline ontving moedermelk uit de melkbank voor hun tweeling Noa en Leonor
"Onze tweeling werd na ernstige zwangerschapscomplicaties geboren op 28 weken (Leonor 750 gram en Noa 990 gram). Bij gynaecologie en verloskunde benadrukten ze het belang van moedermelk voor prematuren omdat het bijdraagt aan hun gezondheid (het beschermt tegen ernstige darminfecties en bevordert de groei) waardoor ik niet getwijfeld heb om borstvoeding te geven (of het te proberen).
Ik maakte echter amper moedermelk aan (door de extreme vroeggeboorte, kindjes niet bij je te hebben en een eerdere operatie). Wanneer ons voorgesteld werd om bij te voeden met donormelk hebben we geen moment getwijfeld. Het was een geruststelling dat onze kindjes nog steeds borstvoeding konden krijgen - met bijhorende voordelen - door middel van gedoneerde melk."
We zijn de andere Mama’s en de artsen ontzettend dankbaar voor dit initiatief!
Claire-Eline, mama van Noa & Leonor
Marion begon moedermelk te doneren na haar tweede bevalling
Ons verhaal rond het doneren van moedermelk is nauw verbonden met dat van onze kinderen, met hun strijd en met die grote wens om een beetje zachtheid te bieden waar het leven soms in kwetsbaarheid begint.
Mijn eerste dochter werd extreem prematuur geboren. In die periode had ons ziekenhuis nog geen moedermelkbank. Ik had dus niet de mogelijkheid om mijn melk te doneren… en moest ze weggooien. Dat heeft mijn hart gebroken. Het besef dat die kostbare melk andere baby’s had kunnen helpen, terwijl ze gewoon verloren ging, deed enorm veel pijn. Ondanks die moeilijke ervaring had ik het geluk mijn dochter een jaar lang borstvoeding te kunnen geven, en zo heb ik ten volle alle voordelen van moedermelk kunnen ervaren.
Toen ons tweede kind werd geboren, opnieuw extreem prematuur, werd mijn verlangen om andere baby’s te helpen nog groter. Na een maand hospitalisatie in Leuven kreeg ik eindelijk toestemming om mijn melk te doneren. Ik deed dat in alle nederigheid, zonder enige verwachting van erkenning, maar met de oprechte overtuiging dat ik andere gezinnen kon ondersteunen en deze kwetsbare kindjes de waardevolle voordelen van moedermelk kon bieden.
Via Isabelle vernam ik dat mijn donatie een tiental baby’s heeft geholpen, met in totaal 27 liter melk. Zevenentwintig liter liefde, solidariteit en hoop.
Marion, moedermelkdonor
Wat een enorme vreugde om te weten dat ik, op mijn eigen manier, mijn steentje heb kunnen bijdragen aan het welzijn van andere kinderen. Dat heeft me diep geraakt en verwarmd.
Vandaag krijgt mijn baby nog steeds moedermelk. Het delen van mijn melk met anderen voelde als iets heel vanzelfsprekends, zeker omdat mijn zoon er zelf niet altijd van kon genieten. Dan is het des te mooier dat die melk elders kan helpen, voeden, beschermen en andere baby’s kan laten groeien.
Want uiteindelijk is het delen van wat je het meest kostbaar kunt geven ook een prachtige manier om een moeilijke ervaring om te zetten in een bron van leven.
Voor Clémentine kreeg haar rol als vroedvrouw een extra dimensie dankzij donatie
Borstvoeding is voor mij altijd iets natuurlijks en vanzelfsprekends geweest. Toen ik mijn derde kind borstvoeding gaf, had ik ook veel melk. Veel mama’s die ik begeleidde en collega’s – ik ben vroedvrouw – vroegen of ik wat melk wilde afstaan. Toch durfde ik toen geen melk te doneren aan de melkbank; uit onzekerheid hield ik de stap nog af.
Toen mijn jongste dochter geboren werd, werd ik al snel overspoeld door mijn melkproductie. Een schenking aan de melkbank voelde toen als een evidente keuze. Omdat ik vroeger in een groot neonataal centrum heb gewerkt, wist ik hoe waardevol donormelk is. Op die manier kon ik deze premature en zieke baby’s opnieuw helpen, maar nu op een andere manier.
Het geeft me een goed gevoel te weten dat mijn melk nuttig is. En ik geniet ervan de trots te zien in de ogen van mijn kinderen wanneer ze al die melk zien die bestemd is voor andere baby’s.