In een level 1-traumacentrum zoals dat van UZ Leuven staat 24/24, 365 dagen per jaar een gespecialiseerd team klaar om ernstig gewonde patiënten indien nodig onmiddellijk te opereren. Hoe ontwikkelde het concept van een traumacentrum zich de afgelopen honderd jaar?

De Weense chirurg Lorenz Böhler (1885-1973) geldt als een van de grondleggers van de hedendaagse ongevals- en traumachirurgie. Hij standaardiseerde procedures en riep op om traumachirurgen aan het hoofd te zetten van traumadiensten in ziekenhuizen.

In 1941 opende in het Britse Birmingham het eerste traumacentrum de deuren. In het Birmingham Accident Hospital and Rehabilitation Centre werden enkel gewonden (en dus geen zieken) opgenomen.

De ervaringen in Vietnam maken in de VS het belang duidelijk van goede medische zorg onmiddellijk op het terrein en snelle medische evacuatie via de lucht. In 1966 opent het eerste traumacentrum voor burgers in de VS. Vanaf 1976 wordt het concept van Level 1, 2 en 3-traumacentra ontwikkeld, een integraal concept gaande van preventie tot rehabilitatie en alles daartussenin.

In 1997 werden in Nederland 11 ziekenhuizen aangewezen als traumacentrum. Er gaan tegenwoordig stemmen op om dit aantal te verminderen omdat een traumacentrum de hoogste kwaliteit van zorg bereikt als het jaarlijks minstens 650 patiënten behandelt (tegenover gemiddeld 180 bij onze Noorderburen).

Vanaf april 2012 is in Groot-Brittanië een landelijk netwerk van traumacentra actief.

Sinds 1 oktober 2015 mag ook Duitsland zich beroemen op een nationaal netwerk van traumacentra. 51 traumanetwerken staan permanent paraat om ernstig gewonde patiënten op te vangen en met de beste zorgen te omringen.

In december 2015 werd UZ Leuven het eerste erkende Level-1 traumacentrum van België.