Andere namen

Transcutane zuurstofmeting

Praktische informatie

Waar? Op de raadpleging, op spoedgevallen, op de afdeling.
Wie? Een verpleegkundige of een arts.
Hoe lang? Een paar minuutjes of continu.
Ongemak of pijn? Neen.
Uitslag bekend?  Dadelijk.
Toestel? Een transcutane saturatiemeter.
Risico? Geen.

Doel van het onderzoek

Door de saturatiemeting  krijgt de arts een idee van het zuurstofgehalte in het bloed van het kind. Dit kan verlaagd zijn door verschillende redenen. Bij kinderen met een hartaandoening zegt het meestaliets over de ernst van de aandoening en de toestand van de longen.

Hoe gaat het in zijn werk?

1. Een vinger of een teen worden vrijgemaakt en er wordt een soort knijper met een rood lampje opgeplaatst.

Meten van zuurstofsaturatie

2. Het toestel meet nu wat de hoeveelheid zuurstof in het bloed is en gaaft deze waarde weer op de monitor.

3. Wanneer de uitslag bekend is, mag de knijper verwijderd worden. In sommige gevallen willen de artsen dat de zuurstofhoeveelheid constant gemeten wordt, in dat geval blijft de knijper ter plaatse.

Factoren die het onderzoek beïnvloeden

Doorbloeding van de vingers en de tenen. Wanneer deze niet goed doorbloed zijn - en dus koud aanvoelen - krijgt men een lagere waarde.

Ook het aantal en de toestand van de rode bloedcellen hebben een effect op de waarde.

Interpretatie van de resultaten

De persoon die het toestel bedient kan u al dadelijk wat uitleg geven over de waarde die te zien is op de monitor. Indien de waarde laag is, dan moet een arts bepalen wat de oorzaak is van deze uitslag. Meestal kan hij al iets vermoeden na een klinisch onderzoek van uw kind, maar soms moeten bijkomende onderzoeken uitgevoerd worden (bijvoorbeeld een foto van de longen)

Voordelen

Het is een pijnloos, gemakkelijk, betrouwbaar en goedkoop onderzoek.

Nadelen

Het geeft soms onvoldoende informatie. Het zegt niet veel over de oorzaak van de daling van het zuurstofgehalte. Dan kan de arts beslissen om verdere onderzoeken uit te voeren.

Werkingsprincipe

Het toestel meet eigenlijk de hoeveelheid hemoglobine die verzadigd is met zuurstof. Het hemoglobine is een eiwit uit de rode bloedcellen dat het zuurstof transporteert in ons lichaam. Dir is een goede maat voor het totale zuurstofgehalte van het bloed. Het spreekt dan ook voor zich dat verschillende factoren een lage waarde kunnen geven. Wanneer er bijvoorbeeld te weinig rode bloedcellen zijn - en bijgevolg te weinig hemoglobine - krijgen we een te lage waarde. Wanneer er iets fout loopt met het hemoglobine zelf krijgen we een lage waarde. Bij sommige longaandoeningen wordt er te weinig zuurtsof opgenomen in het lichaam en dus ook te weinig vervoerd naar de weefsels. En bij bepaalde hartafwijkingen waarbij zuurstofrijk en zuurstofarm bloed gemengd raken, zal de waarde zeer laag zijn.

Varianten

Nachtelijke saturatiemeting: hierbij wordt het zuurstofgehalte over de hele nacht gemeten. Dit onderzoek wordt meestal uitgevoerd in het kader van longziekten.