Wat is het?

De schildklier maakt hormonen aan (vooral thyroxine) die belangrijk zijn voor onze temperatuurregeling en stofwisseling. De voornaamste bouwsteen van thyroxine is jodium.

De schildklierwerking wordt geregeld door de hypofyse, een orgaantje in de hersenen, dat thyreoïdstimulerend hormoon (TSH) aanmaakt. De schildklierwerking kan vertraagd (hypothyreoïdie) of versneld (hyperthyreoïdie) zijn. Bij jonge vrouwen komt hypothyreoïdie 10 keer vaker voor dan hyperthyreoïdie.

Symptomen en onderzoeken

De symptomen van hypothyreoïdie zijn niet altijd even duidelijk zoals vermoeidheid of constipatie. Vaak zijn er in de zwangerschap zelfs helemaal geen symptomen. Hyperthyreoïdie veroorzaakt meestal wel symptomen, onder andere misselijkheid, braken, diarree, hartkloppingen en zenuwachtigheid.

De diagnose wordt gesteld door een bloedonderzoek, waarbij TSH en thyroxine worden gemeten. Een hoog TSH en een lage thyroxine wijzen op hypothyreoïdie en omgekeerd bij hyperthyreoïdie. Bijkomende bloedtesten kunnen bepalen wat de oorzaak is van de afwijking. De voornaamste oorzaak is de aanwezigheid van antistoffen tegen de schildklierwerking. Een andere oorzaak is een stoornis in de aanvoer van jodium.

Behandeling

Omdat de nood tijdens een zwangerschap stijgt, is een inname van extra jodium aan te raden. Deze hoeveelheid is aanwezig in de meeste zwangerschapsvitamines.

Bij hypothyreoïdie wordt extra thyroxine toegediend via tabletten. Die werken hetzelfde als de thyroxine die uw lichaam aanmaakt. De tabletten worden best nuchter ingenomen. Meestal moet de dosis verhoogd worden in de eerste helft van de zwangerschap. Het is belangrijk dit op te volgen, want ook de baby heeft thyroxine nodig voor de ontwikkeling.

Bij hyperthyreoïdie zijn tabletten nodig die de schildklierwerking remmen. De behandeling is een heel stuk moeilijker dan bij hypothyreoïdie. Daarvoor zijn verschillende bloedcontroles nodig en wordt deze zwangerschap best opgevolgd door een specialist.