Isoleren is het afzonderen van de patiënt voor verzorging, verpleging en behandeling in een isolatiekamer.

Het gaat hier om een vrijheidsberovende maatregel die alleen om strikt therapeutische redenen kan gehanteerd worden.

Doelstelling isolatie

De doelstelling van het isoleren kan verschillen naargelang de situatie van de patiënt.

Doelstellingen voor isolatie zijn onder andere:

  • Verhinderen dat de patiënt zich kwetst
  • Voorkomen van ernstige materiële schade
  • Gevoel van veiligheid geven door het aanbieden van structuur en toezicht
  • Verminderen van prikkels en regulatie van bewegingsdrang
  • Verhoogde en continue observatie
  • Voorkomen van een ernstige ontwrichting van de therapeutische omgeving
  • Stimuleren van zelfcontrole
  • Optimaliseren van impulscontrole

Beslissing tot isolatie

De beslissing tot isoleren komt vanuit het begeleidend team, steeds in overleg met de arts en de supervisor.

De vraag voor isolatie kan komen van elk teamlid in samenspraak en in overleg met andere teamleden.

Uitvoeren van isolatiemaatregel

De verpleegkundige die de maatregel uitvoert moet alle handelingen ivm isolatie en fysieke hantering van een patiënt beheersen en moet de maatregel in een zo concreet mogelijke bewoording kunnen motiveren t.a.v. de patiënt, zijn familie en andere hulpverleners.