UZ Leuven

Deze medische info bespreekt u best met uw arts tijdens een consultatie.

	Klik op het camera icoon om de film te bekijken.		Klik op het draaien icoon om een 3D-model of doorsnede te bekijken. Sleep de muis over het model om het te draaien.
	Klik op het tekst icoon om de gesproken tekst te herlezen.		Klik op het dia icoon. Beweeg de muis over de opgelichte punten voor meer informatie. Gebruik de pijltjes om te bladeren.

Weergave van de gesproken tekst

De wervelkolom bestaat uit 33 botten of wervels, die het bovenlichaam en het ruggenmerg ondersteunen en beschermen. Bij letsel aan de wervelkolom, zoals een discusbreuk, een abnormale kromming van de ruggengraat of een onstabiele ruggengraat als gevolg van een ziekte, kan een wervelfusie noodzakelijk zijn om de pijn te verminderen en de beweeglijkheid te verbeteren.

Bij een van de behandelingsmethoden voor wervelfusie worden kleine stukjes van het heupbeen tussen de beschadigde wervels geïmplanteerd. Deze kleine stukjes bot zullen met de bestaande wervel vergroeien, fuseren, zodat er een stevig bot ontstaat.

Zolang de botten nog niet zijn samengegroeid, moet de ruggengraat onbeweeglijk worden gehouden; vaak wordt er een metalen staaf ingebracht zodat de ruggengraat op zijn plaats blijft. Voor extra ondersteuning kan ook een uitwendig gipsverband of beugel worden gebruikt.

Na een wervelfusie is het belangrijk fysiotherapie te volgen. Patiënten die een wervelfusie hebben ondergaan mogen niet meer dan 4,5 kg optillen en mogen niet hurken of draaien totdat de wervelkolom volledig is hersteld. Deze operatie kan verschillende risico's en complicaties met zich meebrengen, die vóór de operatie met de dokter moeten worden besproken.

Gerelateerde films

• Anatomie van de wervelkolom
• De ziekte van Bechterew
• Cervicale chirurgie
• Degeneratieve schijfziekte
• Lumbaalfusie
• Lumbale chirurgie
• Gescheurde wervelschijf
• Spinaalfusie
• Rug- en nekbraces
• Whiplash

Bekijk ook onze andere brochures en films.