UZ Leuven

Bij het begeleiden van koppels met vruchtbaarheidsproblemen houden we in het Leuvens universitair fertiliteitcentrum maximaal rekening met volgende elementen:

• We spreken over een vruchtbaarheidsprobleem wanneer in een stabiele relatie tussen man en vrouw pogingen om zwanger te worden langer dan normaal zonder resultaat blijven.
• Verminderde vruchtbaarheid heeft belangrijke psychologische implicaties. Aan de basis liggen heel vaak medische problemen. Essentieel is de diagnostische fase om te achterhalen welk probleem er precies aan de basis ligt van de verminderde vruchtbaarheid.
• Bij een vruchtbaarheidsbehandeling gaan we altijd uit van het gegeven dat de spontane kans op zwangerschap kleiner is dan de kans na medische tussenkomst. Altijd wegen we de zwangerschapskansen van een bepaalde behandeling af tegen de lichamelijke, psychische, relationele en financiële belasting voor de man, de vrouw en het paar.
• We streven naar een zo groot mogelijke continuïteit waarbij elk koppel op de raadpleging in principe altijd dezelfde geneesheer-specialist ziet. Hij/zij is verantwoordelijk voor jullie dossier. Wel is het mogelijk dat een vroedvrouw of een specialist-in-opleiding de raadpleging eerst voorbereidt maar de behandelende geneesheer-specialist zal altijd aanwezig zijn voor de finale bespreking.
• Het Leuvens universitair fertiliteitcentrum is een academisch zwaartepunt van een heel netwerk van gynaecologen in Vlaanderen waarmee we regelmatig samenwerken. Deze lijst is absoluut niet beperkend: we willen met elke gynaecoloog samenwerken die bereid is zich, samen met ons, voor jullie in te zetten.
• Wanneer we in-vitrofertilisatie toepassen na hormonale stimulatie en als alle gerecupereerde eicellen in contact worden gebracht met sperma dan is het aantal uiteindelijk bevruchte eicellen en embryo's meestal moeilijk voorspelbaar. Om de kans op meerlingenzwangerschappen te beperken, plaatsen we slechts één of maximaal twee embryo's terug.

In essentie zijn er drie keuzemogelijkheden:

1. Kiezen voor IVF tijdens de natuurlijke (niet-gestimuleerde) cyclus. Dit reduceert echter het aantal beschikbare eicellen per cyclus tot een. Bovendien is deze techniek niet bij alle patiënten mogelijk.
2. Kiezen voor een voorzichtige vorm van stimulatie al dan niet gepaard met een beperking van het aantal eicellen dat men laat bevruchten. De toepasbaarheid en de implicaties van deze keuze dienen individueel besproken te worden met de behandelende gynaecoloog.
3. Kiezen om de overtallige embryo's in een zeer vroeg ontwikkelingsstadium in te vriezen. Het centrum gaat er bij deze keuze van uit dat het de expliciete bedoeling is van het paar om deze embryo's bij een latere cyclus te gebruiken.
   Aan koppels die voor deze optie kiezen, vragen we om een geschreven overeenkomst met het fertiliteitcentrum te ondertekenen betreffende het bewaren van de overtallige embryo's.

• Print
• Stuur door