Praktisch

  • Datum: 15 januari 2018 08:00 - 9 maart 2018 20:00
  • Locatie: UZ Leuven campus Gasthuisberg

Olense Kartoenale

De Olense Kartoenale is een internationale cartoonwedstrijd die van start is gegaan in 1989. Voor het eerste thema haalden de initiatiefnemers hun mosterd bij Keizer Karel en zijn befaamde ‘pot met drie oren’. Al jaren staat Olen bekend om de ludieke verhalen en legendes waarbij Keizer Karel en de boeren van Olen een belangrijke rol innemen.

Met de oprichting van de Olense Kartoenale wilde men deze verhalen onder de aandacht brengen en een brug vormen tussen de kunstbeleving met een wat grotere ‘K’ en de dagdagelijkse humor waarin ook de Olense legendes hun oorsprong vonden. De cartoonwedstrijd was ook een attractiepunt tijdens de vieringen n.a.v. het duizendjarig bestaan van Olen en was een belangrijk onderdeel in de tentoonstelling over ‘de Geschiedenis van de Communicatie’ in de Gasthuiskapel te Leuven in 1995.

De eerste twee edities waren nog erg regionaal maar vanaf de derde wedstrijd namen ook internationale cartoonisten deel.  Sindsdien heeft deze wedstrijd Olen op de wereldkaart gezet. In 1998 kende de wedstrijd een topjaar met 2.060 cartoons van 688 cartoonisten uit 50 verschillende landen.

Aan onze laatste en 29ste editie, waarvan u hier een selectie van de cartoons kan bekijken, namen 336 cartoonisten deel uit 54 verschillende landen, in totaal goed voor 1.057 ingezonden cartoons. De hoofdprijs in het thema ‘landbouw’ werd weggekaapt door Negin Naghiyeh uit Iran. Het thema voor de prijs van Amnesty International was dit jaar ‘mensenrechten’. Deze prijs werd gewonnen door Marco D'Agostino uit Italië.

De winnende cartoons en vele andere inzendingen worden jaarlijks gebundeld in een prachtige kleurencatalogus. Deze catalogus is te koop voor 12 euro via vrije.tijd@olen.be.

Meer info: Vrije Tijd, 014 27 94 22, vrije.tijd@olen.be

Jos Verhoogen en Bruno Neuville

1. WEG VAN DE WEG

De tentoonstelling ‘WEG VAN DE WEG’ – kruispunt van foto’s en gedichten, geeft een overzicht van onze stapdagen tijdens de periode januari 2015-januari 2017. We keken, zwegen, babbelden. Jos fotografeerde, Bruno schreef. Wat die afgelopen twee jaar voor ons betekenden is te bekijken en te lezen in UZ Leuven (Campus Gasthuisberg), van maandag 15 januari 2018 tot en met vrijdag 9 maart 2018.

Kwerps en Bertem liggen niet ver van mekaar, de tijd vonden we wel en we hadden er allebei veel zin in: stappen in onze streek en even daarbuiten, en van de gelegenheid gebruik maken om wat we zagen te verbinden met wat we voelden, en wat we voelden vast te leggen in foto’s en gedichten. Meer moest dat niet zijn.

En dat werd het dus: de wereld met al zijn gezichten laten passeren en kadreren in beeld en woord. Naargelang we stapten in weer en wind, groeide het idee om ‘er iets mee te doen’. Misschien moeten we foto’s en gedichten is samen laten spreken? En we zwegen. Tot we het een echt goed idee vonden.

Het idee hangt nu in een uitgebreide selectie van foto’s en gedichten in UZ Leuven (Campus Gasthuisberg).

Onze foto’s en gedichten begeleiden patiënten, bezoekers en personeel op hun weg ergens naartoe in het UZ. Om even tot rust te komen, om wat te verstillen, om te kijken en te lezen. Tot we weer weg zijn.

Ons boek WEG VAN DE WEG (25 euro) ligt ter inzage aan het onthaal en blijft op simpele aanvraag te verkrijgen bij

 

ook als we weg zijn, zijn we er.

 

2 ‘TRUMPVISIONS & LANDSCAPE’

In deze tentoonstelling brengt fotograaf Jos Verhoogen een gelaagd beeldverhaal over de beklemmende schoonheid van detail versus het vrije gevoel en de openheid van landschap.

Hij toont er IJslandse, Namibische en Zweedse landschappen die door hun radicaal andere beeldtaal de dubbelzinnigheden in onze huidige maatschappij en politiek op scherp stellen.

Al 35 jaar ben ik fotograaf waarvan 20 jaar persfotograaf. Vervolgens legde ik me, naast portret in studio, steeds meer toe op zwangerschaps- en geboortefotografie. De laatste jaren behaalde ik naast een QEP 2015 en MQEP 2017 (Master Qualified European Photographer), en European Photographer of the Year 2016 voor reportage (Gouden Camera) ook talrijke andere prijzen en vermeldingen voor mijn vrijwerk.

Die erkenning voor mijn werk en vrijwerk, gaf me goesting om dit verder uit te puren en het ook publiek te tonen.

Tijdens mijn reizen door  IJsland en Namibië gaven de wijdse, landschappen in hun typische kleuren me een gevoel van openheid, vrijheid, helderheid. Dat gevoel weerspiegelt zich in de reeks beelden die ik er maakte. Er gaat  een ruwe mystieke schoonheid van uit.

In de zomer van 2016 reisde ik naar Zweden. Actuele gebeurtenissen en een voortdurende confrontatie met de waan van de dag en de politieke realiteit deden me de Zweedse landschappen radicaal anders ervaren. Ik geraakte gefascineerd door de schoonheid van één klein detail in het ruime landschap, Ik zocht en vond een manier om dit extreem andere gevoel in beeld vast te leggen. Abstracties met scherpstelling op een enkel punt met een minimale scherpte diepte verbeelden de dubbelzinnigheid tussen schoonheid en beklemming. Hoewel het beeld een wijds landschap in zich draagt, wordt de aandacht vernauwd tot een enkel detail. En misschien doet net dat detail helemaal niet ter zake?

In een breder kader stelt de confrontatie tussen de IJslandse, Namibische en Zweedse beelden de dubbelzinnigheden van de actualiteit op scherp.

Er lijkt weinig dialoog mogelijk tussen enerzijds openheid, lichtheid, verdraagzaamheid, allerlei mogelijkheden en anderzijds, oog voor detail, geslotenheid, donkerte, het niet meer zien van de uitweg uit een situatie en het korte termijn denken. De felle, heldere kleuren uit de landschappen verworden tot bijna monochrome beelden, met hier en daar een lichtpunt, een kleurvlak, zicht op een uitweg, een teken van hoop.

Net zoals de beide beeldreeksen vanuit een vergelijkbaar onderwerp vertrekken, vertrekt een maatschappelijk geschil van eenzelfde realiteit.