UZ Leuven

De polysomnografie of het slaaponderzoek is een onderzoek waarbij de slaaparts uw slaapstructuur en uw manier van ademen 's nachts bestudeert. Zo probeert hij uit te zoeken wat de reden is van uw vermoeidheid, slaperigheid overdag, uw slapeloosheid, snurken, stoppen met ademen of bewegingen 's nachts.

De voorbereiding

• Omdat er verschillende mensen per nacht worden getest, vragen we u om vroeger in het ziekenhuis binnen te komen dan op het eigenlijke tijdstip waarop u gaat slapen. U krijgt dan eerst een avondmaal. Zo heeft de verpleegkundige tijd om de elektroden (draden) correct te kleven, de computers af te stellen en uw correcte gegevens in te voeren.
• We vragen u om verschillende vragenlijsten zorgvuldig in te vullen, ook als u de vragen wat eigenaardig vindt. Uw antwoorden helpen de slaaparts bij de interpretatie van uw onderzoek.
• U bepaalt zelf wanneer u gaat slapen en wanneer u opstaat. Doe zoals u thuis gewoon bent. U belt de verpleegkundige wanneer u moe wordt. Ze dooft dan de lichten en start het onderzoek op. U belt wanneer u wilt opstaan.Om praktische redenen kunt u pas na 8 uur het ziekenhuis verlaten. U krijgt wel eerst een ontbijt

Het onderzoek zelf

Metingen

Bij een polysomnografie worden volgende metingen uitgevoerd:

• EEG (Elektro-encefalogram): er worden elektroden op uw hoofd gekleefd. Zo worden de hersengolven gemeten en kan bepaald worden of u slaapt, hoe diep en of u een REM-slaap ontwikkelt.
• EOG (Elektro-oculogram): er worden elektroden naast uw ogen gekleefd. Zo worden de oogbewegingen gemeten en kan bepaald worden hoe diep u slaapt.
• EMG (Elektro-Myografie): er worden elektroden op uw kin en op uw been gekleefd. Zo wordt de spierspanning gemeten en kan bepaald worden hoe diep u slaapt en of u beweegt in uw slaap.
• EKG (Elektrocardiogram): er worden elektroden op uw borst gekleefd. Zo wordt de regelmaat en de snelheid van uw hartritme gemeten.
• Luchtstroom: er wordt een meter op uw neus en/of mond geplaatst om te volgen of u ademt. Er wordt ook een rekband rondom uw borstkas en buik geplaatst om uw adembewegingen te volgen.
• Zuurstof in het bloed: dit wordt gemeten met een speciale elektrode op een vinger.
• Snurken: dit wordt gemeten met een gevoelige microfoon op de luchtpijp en met een microfoon naast het bed.
• Video: een camera staat op u gericht en in bed wordt u constant gefilmd.  Als u dit niet wilt, laat dit dan weten aan een verpleegkundige.  De videobeelden maken echter een meer correcte analyse mogelijk en worden achteraf vernietigd.

Kunt u wel slapen met al deze apparaten?

Ja, de meeste mensen slapen goed. De elektroden worden zo bevestigd dat u tijdens de slaap niet gehinderd wordt bij het draaien en bewegen. Het aanbrengen van de elektroden gebeurt met lijm of plakband en is volstrekt pijnloos. Maak u geen zorgen dat iets zal loskomen. Draai en keer u in bed gerust zoals u gewoon bent. Komt er toch iets los, dan brengt de nachtverpleegkundige, die constant de signalen volgt, dit in orde.

Wat als u naar het toilet moet?

Bel de verpleegkundige, ze zal u losmaken van de opnamemachine zodat u naar het toilet kunt gaan.

MSLT en Osler

Vermoeidheid is een erg individueel bepaald gegeven. Niet iedereen bedoelt hetzelfde als hij zegt "ik ben moe". Voor de een betekent het dat hij zich wat futloos door de dag sleept, voor de ander betekent het dat hij na nog geen 10 km met de wagen te rijden al begint te knikkebollen en kennis maakt met de vangrails.

Om vermoeidheid en slaperigheid te meten, zijn er verschillende testen ontwikkeld die ook in ons slaaplabo uitgevoerd worden. Een eerste test is de Multiple Sleep Latency Test (MSLT). Bij deze test wordt de patiënt vijf maal per dag in bed gestopt met de opdracht om te slapen. Op die manier kunnen we patiënten opsporen die abnormaal snel kunnen inslapen (en dus wel erg vermoeid zijn). Echt verdacht voor bepaalde slaapstoornissen wordt het, wanneer de patiënt tijdens deze vijf dutjes minstens tweemaal droomslaap ontwikkelt.

Wanneer u op het slaaplabo wordt opgenomen voor het opstarten van een behandeling voor slaapapneu en u rijdt regelmatig met de wagen, wordt er ook steeds een bijkomende test uitgevoerd. Deze test, de Osler, peilt specifiek naar het impact van de vermoeidheid op de concentratie en dus ook op de rijvaardigheid van de patiënt. Tijdens deze test wordt er van de patiënt gevraagd om een knop te drukken telkens er een rood lichtje in de kamer oplicht. Deze test gebeurt in vrij eentonige omstandigheden, zodat mensen die erg vermoeid zijn vaak indommelen en dus niet meer op het juiste moment de knop indrukken. Op die manier kunnen we personen opsporen die gevaar lopen tijdens eentonige activiteiten, zoals rijden op de autosnelweg.

Wanneer krijgt u het resultaat van het onderzoek?

Noch de verpleegkundige noch de arts kan u echter 's anderendaags het resultaat meedelen. Tijdens het onderzoek worden alleen maar signalen opgenomen. 's Anderendaags worden al deze signalen minutieus geanalyseerd, dit vraagt heel wat tijd. De resultaten van de slaapstudie worden zo snel mogelijk (zeker binnen de 14 dagen) naar uw verwijzende arts doorgestuurd. 

Als u een afspraak wilt maken met de slaaparts om uw gegevens te bespreken, kunt u dit vragen aan een verpleegkundige tijdens uw verblijf in het ziekenhuis. Achteraf kunt u telefonisch een afspraak maken.

• Print
• Stuur door