Deze website draagt het AnySurferlabel, een Belgisch kwaliteitslabel voor toegankelijke websites. Meer informatie vindt u op www.anysurfer.be.

Hartklepafwijkingen

Inleiding

Om te begrijpen wat er bij uw kind fout loopt, is het belangrijk dat u de normale bouw en werking van het hart kent. Eenmaal u weet hoe het hart normaal werkt, zal u de afwijking bij uw kind en de gevolgen ervan beter verstaan.

Werking van de kleppen

Een gezonde hartklep opent zich volledig wanneer het bloed erdoor moet stromen, nadien sluit hij zich perfect.

Normaal werkende kleppen

Soms is een hartklep echter vernauwd, dan zijn de klepbladen aan elkaar gegroeid en kan er zich kalk op vastgezet hebben. De klep wordt dan stug en dik waardoor hij niet meer goed open gaat. De weerstand van de klep kan dan zo groot worden dat ze een extra belasting vormt voor het hart. Het moet immers het bloed door een nauwere opening pompen. Zo een vernauwing van een klep wordt door de artsen een stenose genoemd.

Klepstenose

Soms treedt een andere klepafwijking op. Dan zijn de kleppen beschadigd of slap en uitgerekt. Hierdoor zullen ze niet goed meer kunnen sluiten en ontstaat er een lek. Zo kan er een bloedstroom in de verkeerde richting ontstaan: het stroomt over de klep terug naar de plaats waar het vandaan komt. Het hart moet harder werken om het teruggestroomde bloed weer weg te pompen. Deze afwijking noemen de artsen een insufficiëntie.

Klepinsufficiëntie

Oorzaken van de klepafwijkingen

Hartklepafwijkingen kunnen verschillende oorzaken hebben. Soms zijn ze aangeboren en soms zijn ze later ontstaan.

Voor sommige afwijkingen hebben bepaalde patiënten een aangeboren aanleg. Het komt voor dat de klepbladen die los van elkaar moeten kunnen bewegen, al voor de geboorte met elkaar vergroeid zijn. Kleppen kunnen ook te groot of te klein aangelegd zijn. Deze afwijkingen kunnen gepaard gaan met afwijkingen elders in het lichaam.

Bij andere patiënten ontstaan de klepafwijkingen pas op latere leeftijd. Sommige ziekten kunnen deze afwijkingen veroorzaken. Dan gaat het meestal om reumatische aandoeningen, bepaalde ontstekingsziekten of bacteriële infecties. Deze laten littekens na of beschadigen de klep in die mate dat de bladen aan elkaar gaan kleven. Wanneer een bacterie uit de bloedbaan zich vastzet op een klepblad en er een ontsteking veroorzaakt, dan noemt men dit endocarditis. Soms gaan de kleppen lekken omdat ze vergroot zijn omwille van een hartspierziekte. De kleppen hangen ter hoogte van de klepring vast aan de rest van het hart. Wanneer dit gaat uitzetten, wordt de ring te groot en kunnen de klepbladen elkaar niet goed meer raken. Hierdoor gaat de klep lekken.

Welke behandelingen zijn er mogelijk?

Veelal hangt de keuze van de behandeling sterk af van de soort klepafwijking van de patiënt. Afhankelijk van de ernst zal de kindercardioloog beslissen wat er bij uw kind moet gebeuren.

Sommige klepafwijkingen hoeven geen speciale behandeling. Vaak wordt er dan op regelmatige tijdstippen een controle uitgevoerd waarbij men erop let of er veranderingen plaatsgevonden hebben en zo ja of ze moeten behandeld worden. Als de afwijking niet te ernstig is, kunnen geneesmiddelen er voor zorgen dat het hart niet zo hard hoeft te werken. Op dat moment wordt niet de klepafwijking zelf behandeld maar wel de klachten die erdoor optreden. Daarnaast schrijft de arts soms ook wel antistollings-medicatie voor, zodat er minder gemakkelijk bloedstolseltjes kunnen ontstaan.

Soms kan de cardioloog een vernauwde klep open rekken met behulp van een ballon catheter. Men spreekt dan van een ballondilatatie .

Bij ernstige afwijkingen echter moet de zieke klep geopereerd worden. Dit is noodzakelijk wanneer de symptomen te erg worden of wanneer de klep of het hart zelf achteruit gaan. Ofwel repareert de chirurg de klep van de patiënt zelf, ofwel plaats hij een kunstklep.

Soorten kunstkleppen

Er zijn twee verschillende soorten kunstkleppen: biologische en mechanische.

De mechanische kunstkleppen zijn gemaakt van duurzaam plastic en metaal. Ze slijten nauwelijks en gaan bij een volwassene in principe levenslang mee. Wanneer iemand zo een klep krijgt, moet hij wel de rest van zijn leven antistolling of bloedverdunnende medicatie nemen. De klep is hoorbaar: u hoort hem duidelijk klikken wanneer u uw oor op de borst van de patiënt legt.

De biologische kunstkleppen zijn gemaakt van speciaal bewerkt weefsel van dieren (veelal van een varken of een rund). In de loop der jaren kan zo een klep echter gaan verkalken en daardoor gaan lekken of vernauwen. Deze verandering treedt meestal op bij jonge patiënten waarbij de klep moet vervangen worden. Het voordeel van deze klep is dat de patiënt geen antistolling of bloedverdunnende medicatie moet nemen. Een biologische klep is in tegenstelling tot een mechanische niet te horen.

Kunstkleppen

kunstkleppen: mechanische en biologische

 Specifieke afwijkingen

de aortastenose

- de pulmonaalstenose