UZ Leuven

Hormonale stimulatie van de vrouwelijke cyclus kan aangewezen zijn bij vrouwen met cyclusstoornissen (bijvoorbeeld het uitblijven van de eisprong, een erg onregelmatige cyclus) of bij vruchtbaarheidsstoornissen zonder duidelijke oorzaak.

Met een hormonale behandeling kan de arts verschillende doelstellingen nastreven:

• Een gecontroleerde stimulatie met de bedoeling één tot twee eicellen tot rijping te brengen en de eisprong uit te lokken, wel of niet in combinatie met inseminatie van zaadcellen. Hierbij is het de bedoeling om een goede zwangerschapskans tot stand te brengen met minimaal risico op meerlingzwangerschap of overstimulatie.
• Een super-ovulatie: een gecontroleerde stimulatie waarbij niet één maar acht, tien, twaalf of meer eicellen tegelijk uitrijpen, in het kader van in vitro- en injectiebehandelingen (IVF of ICSI).

Gecontroleerde stimulatie met maar één eicel	Super-ovulatie met een tiental eicellen

Een belangrijk risico van deze hormonale stimulatie waarna de bevruchting tot stand komt na spontane seksuele betrekkingen of na inseminatie met zaadcellen, is de reële kans op een meerlingzwangerschap. Mits een zorgvuldige controle en opvolging tijdens de hormonale stimulatie kan het aantal rijpende eicellen nagenoeg altijd beperkt blijven tot een, twee of hooguit drie.

Een tweede risico van hormonale stimulatie is het ovarieel hyperstimulatiesyndroom. Het kan optreden na een onzorgvuldige stimulatie met te hoge doses hormonen, maar ook na toediening van lagere doses bij gevoelige personen. Kenmerkend is de opzwelling van de eierstokken met vorming van cysten die vrij groot kunnen zijn.

• Print
• Stuur door