UZ Leuven

Wat is een transpositie van de grote vaten?
Hoe wordt een transpositie van de grote vaten behandeld?
Waar moet een patiënt met een transpositie van de grote vaten op letten?

Wat is een transpositie van de grote vaten

Een transpositie van de grote vaten is een aangeboren hartaandoening waarbij de aansluiting van aorta (grote borstslagader) en de longslagader is omgedraaid. Bij een transpositie van de grote vaten komt de aorta uit de rechterkamer en de longslagader uit de linkerkamer.

Hoe wordt een transpositie van de grote vaten behandeld

Voor de behandeling van een transpositie van de grote vaten is een operatie noodzakelijk. Er zijn verschillende operatietechnieken mogelijk:

• Mustard operatie en Senning operatie: bij deze operaties wordt de instroom van het zuurstofarme bloed omgeleid naar de linkerkamer, en het zuurstofrijke bloed stroomt dan van de linkerboezem (voorkamer) naar de rechterkamer;
• arteriële switch operatie: bij deze operatie worden de aorta en de longslagader verwisseld van plaats. Aan deze techniek wordt momenteel de voorkeur gegeven.

Waar moet een patiënt met een transpositie van de grote vaten op letten

Het is belangrijk dat een patiënt met een transpositie van de grote vaten een aantal algemene richtlijnen opvolgt om de gezondheidstoestand optimaal te houden:

• Follow-up: regelmatige controle is noodzakelijk om de evolutie nauwkeurig op te volgen. In principe wordt een controle om de 6 à 12 maanden aangeraden. In sommige situaties zal uw (kinder)cardioloog bepalen om sneller op controle te komen. Indien volgende klachten optreden moet er contact worden opgenomen met de behandelende (kinder)cardioloog: duizeligheid, kortademigheid, hartkloppingen, pijn op de borst, flauwvallen, versnelde vermoeidheid, dikke voeten en benen.
• Fysieke activiteiten
• Tandartsbezoek en endocarditispreventie: preventie van endocarditis is belangrijk bij een transpositie van de grote vaten, omdat er een risico voor endocarditis bestaat.
• Erfelijkheid: de laatste jaren is veel meer bekend geworden over de erfelijke factoren die een rol spelen bij het ontstaan van aangeboren hartafwijkingen. Over het algemeen kan gesteld worden dat het risico van overerfbaarheid van aangeboren hartaandoeningen klein tot onbestaande is: bij de man 3 tot 5 procent en bij de vrouw 5 tot 8 procent. Wanneer de aangeboren hartaandoening daarentegen kadert binnen een familiale belasting of gepaard gaat met andere aangeboren problemen is het belangrijk dat steeds erfelijkheidsadvies wordt ingewonnen.
• Zwangerschap en anticonceptie
• Beroepskeuze, tewerkstelling en verzekerbaarheid

• Print
• Stuur door